Z ostatniej sesji rodzinnej
Po zimie zawsze jestem pozytywnie nakręcona na prace, których normalnie delikatnie mówiąc nie znoszę w sezonie. Przez dwa tygodnie grabie, tnę, pakuję w kompostowniki wiadrami co mi zostaje, nawoże i czekam. Ten moment gdy wszystko zaczyna budzić się do życia, zieleń niemal wybucha nam przed oczami- czy własnie nie dlatego porzuciłam Ursynów?
Tu, bez betonu, bez odgłosu samolotów jakoś tak bliżej mi do natury. Zwierzaki też czują się u nas chyba dobrze- mamy gniazdo szpaków w jałowcu, dziesiątki jaszczurek, wiewiórki zaglądają co jakiś czas. W kompostowniku było nawet gniazdo myszek, a przy trawach mieszka rodzina padalców, ale to już może nieco mniej urocze istotki
wysiewanie w kwietniu:
a tu moje maluchy w maju
Całą zimę studiowałam katalogi z warzywami- chciałam w tych naszych “raised beds” czyli grządkach wzniesionych wysiać jak najwięcej takich warzyw, których ani na targu ani nawet w kosmicznym warzywniaku na Kabatach nie dostanę(a mają tam niemal wszystko) I w tym roku będzie marchew fioletowa, żółta i pomarańczowa krótka, ale i typowaBurak w paski. Jak co roku kilkanaście odmian sałat- od mojej ukochanej rzymskiej Tiary, przez kilka odmian lodowej i falistej lollo rosso i bianco do rukoli. Całe tabuny boćwiny czy kardów, szczególnie Rhubrab chard, bo pięknie wygląda na grządce, jarmuż w trzech odsłonach, szczególnie czekam na Nero di Toscana. No i hit sezonu groszek, jestem pewna, że znów zjemy wszystko zanim dotrze do kuchni.
Gaba dostała właśną grządkę, wysiała mnóstwo nasion, już ładnie powschodziło- Michał nawet zrobił jej ławeczkę by łatwiej było dbać o jej uprawy
A potem nic tylko zbierać i konsumować
show 4 comments
Dlaczego dziś o cukinii zapytacie? Bo właśnie wysiałam na parapecie chyba z pięć rodzajów plus sześć rodzajów dynii- zobaczymy co z tego wyrośnie. W zeszłym roku cukinia rodziła owoce jak oszalała i kombinowałam okrutnie co jeszcze mogę z niej zrobić. W środku zimy gdy otwierałam słoiki z leczo z właśną cukinią i własnoręcznie zrobionym do niej sosem pomidowowym i ten zapach i smak dawały to niesamowite uczucie cofnięcia się w czasie do lata, postanowiłam, że w tym roku będzie u nas jeszcze więcej cukinii.
O chlebku z cukini czytałam w “How to be domestic goddess” Nigelli, ale jakoś ciągle kończyłam na chlebku bananowym. W zeszłym roku zaczęłam prenumerować “Living” na ipada i tam był cudny przepis na ciasteczka cukiniowe. Przekładane masą serową, smakują baaardzo podobnie do pierniczków. Zawsze to jakiś sposób, by przemycić warzywa do brzucha swojego dziecka
1 szklanka mąki
1 1/4 łyżeczki cynamonu
1/2 łyżeczki sody oczyszczonej
1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
szczypta soli
130 g miękkiego masła
1/2 szklanki cukru
1/2 szkl brązowego cukru
1 jajko
1/2 łyżeczki ekstraktu waniliowego
szklanka utartej cukinii
1 szklanka płatków owsianych górskich
1/2 szklanki orzechów włoskich podprazonych
250 gramów kremowego serka
1 szklanka przesianego cukru pudru
Rozgrzewamy piekarnik do 180 stopni. Przesiana mąkę, cynamon, sodę, proszek i sól wrzucamy do miski. Masełko(zostawiamy z niego około 50 gr do masy) ubijamy z cukrem na puszystą masę.Dodajemy do niej mix mąki. Dodajemy odciśniętą cukinię, płatki i orzechy. Do lodówki na jakąś godzinkę.
Z ciasta formujemy kulki wielkości orzecha i rozkładamy na blachę wyłożoną papierem do pieczenia(zostawcie około 5 cm przerw między kulkami). Pieczemy do zrumienienia około 15-18 min. Zostawiamy do ostygnięcia.
Reszę masła ubijamy z serkiem, wanilią i cukrem pudrem na puszystą masę. Smarujemy około łyżką masy jedno ciasto i sklejamy drugim w kanapkęA można też pominąć opcję kremu i zjeść samo ciastko np. posypane cukrem pudrem, jak np. Gaba, która nie znosi żadnych serków ani serników ani niczego co je chociaż przypomina….. ale kocha moje tiramisu i bądź tu człowieku mądry
No dobra, nieco bardziej klasycznie teraz. Od cukini wzięła się moja chęć uprawiania warzyw. Zawsze marzyło mi się zjedzenie faszerowanych kwiatów cukinii, ale nigdy nie mogłam trafić, albo w knajpach kwiaty wyszły, albo na wakacje jeździłam nie o tej porze co trzeba. A jak coś jest limitowane to chęć na spożycie rośnieI tak zaczęła się moja przygoda z uprawianiem, za co cukinii z całego serca dziękuję, bo nie ma nic lepszego niż własne warzywa. A dziś właśnie będąc po lekturze książek Pollana, tym bardziej dziękuję cukinii)) Ale o tym innym razem, bo slowfoodowy post muszę kiedyś napisać.
Kwiaty na cukinii występują jako Pan i Pani kwiat, co robią nie wnikam, radzą sobie samiZjadać można oboje- jedno jest na takim jakby patyczku, a drugie ma na końcu małą cukinięPamiętajcie o wyłamaniu gorzkiego pręcika ze środka kwiatu. Czym faszerować? Chyba czym sobie tylko wymyślicie- moje ulubione to chyba mix riccotty, fety i mięty, czasem może nawet odrobiny chilii. Nie wkładajcie za dużo farszu, niech nie dominuje nad chrupkością kwiata w tempurze.
Kwiaty maczam w miksturze białego wina z mąka i szczyptą soli, odsączam i wrzucam na głęboki olej(używam frytkownicy).
Jakby ktoś chciał poczytać jak hoduję moje ekologiczne cukinie to dajcie znać. O tym jak zrobić leczo i fajne przetwory z cukinii napiszę więcej latem
Smacznego!
show 3 comments
Urodziła się dzień przed moimi urodzinami- będzie z niej fajna babka
show 9 comments
Tak było jeszcze w lutym, my tak naprawdę już po sesji noworodkowej, która już wkrótce
no comments
no comments